Als kind logeerde ik vaak bij mijn oma. In de slaapkamer hing een grote poster, die uit allerlei kleine afbeeldingen bestond. Elke keer als ik er van overtuigd was dat er niets nieuws meer in de poster te ontdekken viel gebeurde dat toch. Mijn blik bleef dan rusten op een plek waar hij telkens voorbij gegleden was. Het was een geweldig gevoel om weer iets nieuws in de poster te ontdekken.
De uitgestrekte wereld van de verbeelding heeft me altijd geboeid. Het is een veilige plek en tegelijk een ongrijpbare wereld van fantasie en emotie, die verscholen ligt in het alledaagse. Het is het verhaal achter de dingen dat me intrigeert. De wereld die niet meteen zichtbaar is, maar die me raakt zonder dat ik precies kan uitleggen waarom. In mijn werk probeer ik die wereld in beeld te vangen.
